Jak osiągnąć efekty we wsółpracy pokolenia X i Y

Work_life_balance_rat_race

Dawno już zauważano, że istnieje wiele problemów związanych z wchodzeniem na rynek pracy „nowych” generacji. Szybkość zmian na świecie stymuluje szybki wzrost kolejnych grup pracowników. Stało się to problemem, gdyż kolejne pokolenia różnią się coraz bardziej od poprzednich.

Jak mówią specialiści od rynku pracy w Polsce, pokolenia te można okreslić nawet na podstawie ich wieku. W europejskich krajach wyróżnia się trzy generacje pracowników: baby boomers – pracownicy w wieku 45-65 lat, którzy „pracują po to, żeby przetrwać”; generacja X – pracownicy w wieku 30-45 lat, którzy żyją po to, żeby pracować” i generacja Y – wiek 20-30 lat, pracują po to, żeby żyć”.

Za przedstawiciela pokolenia X uznawana jest osoba w wieku 30-45 lat. Najczęściej to ludzie, którzy zajmują stanowiska kierownicze. Mają już doświadczenie, są bardzo zaangażowani w pracę i mają wyznawane wartości. Pokolenie X pamięta inną rzeczywistość i wie, że droga do sukcesu zawodowego wymaga kompetencji, doskonałego wykształcenia i maksymalnego zaangażowania w procesy pracy. Są aktywni również poza biurem, rozwijają swoje zainteresowania, ale nie kosztem pracy. Rozumieją, że dla dobra projektu warto zostać dłużej w pracy.

Faktem jest to, że pracodawcy już zaakceptowali pojawienie się nowego pokolenia pracowników Y. Są to wymagający i bardzo zdolni pracownicy, przez to firmy muszą zmienić system zarządzania. Większość z tego pokolenia wie czego chce i kiedy nie mogą tego osiągnąć, odchodzą bez wyrzutów sumienia.

Młode pokolenie z chęcią angażuje się w ciekawe projekty w międzynarodowym środowisku, w ramach których mają sporą samodzielność działania. Młodzi z pokolenia Y lubią wyzwania, wiec firmy mające tego świadomość, doceniają ich aktywność i zaangażowanie, chwalą, traktują po partnersku i nagradzają.

Przedstawiciele tej generacji są ponadto zainteresowani indywidualnym podejściem do ich rozwoju na rynku pracy. Chcą mieć długotrwały i stabilny dostęp do coachów i mentorów, którzy opiekują się ich ścieżką zawodową. Im lepsza oferta rozwojowa - w tym dostęp do rozbudowanych programów szkoleniowych - tym wyższa szansa na przyciągnięcie talentów pokolenia Y.

Ważnym elementem motywowania pokolenia Y jest docenianie kreatywności i wykorzystanie" twórczych rozwiązań proponowanych przez pracowników.

Ale na czym polega różnica i dlaczego komunikacja tych dwóch pokoleń w pracy często bywa bardzo konfliktowa? Po pierwsze to ludzi którzy wyrośli w różnych czasach. Reprezentanci obu pokoleń po prostu dorastali w odmiennych rzeczywistościach, cenią nieco inne wartości. Teraz każdy zawód musi być przystosowany do technologii, bo pokolenie Y nie może pracować bez laptopa, podczas gdy pokolenie X boi się tych techologii. Dla nich najlepszym wejściem z sytuacji jest ich doświadczenie lub książka napisana kilkadziesiąt lat temu. Tutaj powstaje ten konflikt – każdy szuka rozwjązań w procesach pracy w różnych kierunkach, ale wyniki tych wyszukiwań często bardzo ciężko połączyć.

Po drugie, pokolenie Y można nazwać pokoleniem „free”. Oni nie lubią ograniczeń w pracy, muszą mieć w pracy strefę dla kreatywności i samorealizacji. Pokolenie Y czuje, że „świat stoi otworem”. Oczekują adekwatnego wynagrodzenia, pracy, o której zawsze marzyli, ale w takim systemie, który nie koliduje z ich prywatnymi obowiązkami. Pokolenie X wykonuje pracę zgodnie instrukcjami i nie wykazuje się inicjatywą.

Ale nie można oceniać pracowników obu pokoleń stereotypowo i kategoryzować ich zachowań. Nie można uznać z zasady, że pokolenie Y jest roszczeniowe, a X zawsze będzie wyrabiać nadgodziny. Przedstawiciel pokolenia Y traktuje rozwój osobisty nie tylko w kontekście pracy zawodowej. Chce poszerzać wiedzę również poza pracą i potrafi stanowczo o tym mówić.

Aby zarządzać konfliktami, które mogą wynikać pomiędzy pokoleniami w procesie pracy, kierownictwo firm musi znależć  odpowiednie podejście do każdego z nich. Musi znależć sposoby jak mądrość pokolenia X połączyć z kreatywnością i aktywnością pokolenia Y.

Wielu specjalistów jednak stwierdza, że zderzenie różnych pokoleń w pracy nie musi oznaczać zbyt gwałtownych problemów.

„Ludzie o różnym podejściu mogą uczyć się od siebie nawzajem jak żyć zgodnie z własnymi potrzebami. Zachowanie zasady work-life-balance jest potrzebne każdemu – niezależnie od wieku, a możliwość flexi pracy może przynosić korzyści nie tylko pracownikom, ale również firmie” – komentują specialiści HR.

Iryna GOLOVAN

Grafika:wikipedia.org

PARTNERZY:
Rekrutacja WSIiZ!